De ontdekking van mijn moeder (o ma)

Stralende ogen, een traan, een liefdevolle lach op haar gezicht. Ze grijpt me bij de handen.

Het is een wat onwennige eerste ontmoeting, maar ik voel meteen, dit is haar, de vrouw die mij op aarde heeft gezet.

Ze staat ons op te wachten op het station van Gwangju, haar woonplaats, samen met mijn oom(13jr, de koreaanse stamboom ziet er wat ingewikkeld uit) en een tolk. Onderweg naar het restaurant voor onze eerste gezamelijke maaltijd kan ze haar blik niet van mij afhouden.

Tijdens onze overvloedige koreaanse maaltijden, bezoeken aan de mooiste tempels, golvende theeplantages en wuivende rijstvelden, vertelt "o ma"(moeder) haar verhaal, ons verhaal, de familiegeschiedenis.Het ware verhaal. I'm in shock

Het blijkt dat en mijn moeder en mijn vader niets van onze adoptie afwisten, mijn ouders lagen beide door het noodlot getroffen in het ziekenhuis en hebben geen toestemming gegeven voor de adoptie. De familie dacht dat het beter was zo....

Toen ze er achter kwamen konden ze het niet meer terug draaien, hun levens waren beide verwoest... tot de dag van vandaag dragen ze dit zware lot.

Het verdriet, de pijn, het gemis, soms ondraaglijk maar mijn moeder heeft met de gedachte dat ze ons ooit weer zou ontmoeten staande weten te houden en altijd hoop gehouden.

Eindeloos respect voel ik, voor haar innerlijke kracht.

Ze vertelt mij over mijn vader, hij was niet altijd de liefste thuis(understatement) maar heeft ook nu nog eindeloos verdriet van ons scheiden en verlangt hevig om mij te mogen ontmoeten,ondanks het schuldgevoel. Ik besluit om hem over twee weken in Suwon op te zoeken.

Naast deze hartverscheurende geschiedenis vertelt ze over ons, dat ik haar altijd trooste als ze verdrietig was, ik haar lievelingetje was en altijd lekkere dingetjes van mijn tante lospeuterde omdat ze me zo lief had. Verhalen waar ik nooit geen weet van had en nooit had gedacht ze ooit te kunnen delen..

Mijn tante kwam de laatste twee dagen nog over uit Seoul samen met mijn veel te schattige nichtje. Zij (imo,tante) woonde naast ons en in die tijd had ze nog geen kinderen en was als een soort tweede moeder voor ons. (Heb dus eigenlijk drie moeders ;-) Ook zij verteld mij in tranen hoe zeer ze mij heeft gemist en hoopt Yo Han ooit te mogen ontmoeten.

Alleen er is een ding waar ze zich beide zorgen over maken, of ik wel genoeg eet! Toen ik namelijk vijf was zag ik er, met mijn bolle kimchi koppie, uit als een aankomend sumoworstelaartje (lichtelijk moeders overdreven) ik geef aan dat ze over mijn eten geen zorgen hoeven te maken maar ondanks dat worden joost en ik volledig aan alle kanten volgestopt met geitensoepen, bamboestronken, lichte ontbijten(lees, volledig uitgestalde tafel met vis en bulgogi,traditioneel gemarineerd rundvlees en bonensoep-achtige) eindeloze schalen met rauwe vis en ingemaakte groenten, zakkenvol met verse vruchten. oftewel het volledige arsenaal aan traditioneel koreaans eten in tienvoud. Het lijkt wel of ze mij het eten wil geven wat ik de afgelopen 25 jaar heb moeten missen.



We ontmoeten ook haar nieuwe man waar ze nu heel gelukkig mee is en die haar lief heeft en accepteerd zoals ze is, inclusief haar verleden. Echt een schat en een harde werker. Dat betekend hier iets anders dan in nederland. Hard is 14 uur per dag en twee dagen in de maand en twee weken per jaar vrij hebben.. slik.

Alle communicatie gaat via onze twee fantastische tolken die om en om en soms gezamelijk de volledige vier dagen ons begeleid hebben. Hulde!

Maar het mooiste van alles is de wedergeboorte, de nieuwe band die ik in de korte tijd met haar opbouw, waar ik nooit van heb kunnen dromen.

Het niets, bestaat niet meer.

De ontdekking van deze nieuwe wereld zal de komende tijd een plekje krijgen maar ik voel dat dit nodig was om te begrijpen, het gevoel waar ik tot nu toe geen grip op had. Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Lieve o ma, veel dank voor al je liefde, herinneringen, geweldige massages,je kracht en, al het lekkere eten.


de eerste aanraking




volledige overgave

De OKIDOKI-KARAOKI show! met tante en

opeens niet meer zo verlegen nichtje.